Ετικέτες

, , , ,

2810

Οι εθνικές εορτές , μου φέρνουν πάντα αναμνήσεις από τα σχολικά χρόνια…τότε που είχαμε μέσα μας το νόημα των επετείων αυτών και μέσα από τα τραγούδια , τα ποιήματα και την παρέλαση νιώθαμε βαθιά στην ψυχή μας των ελληνισμό παρά το νεαρό της ηλικίας μας.
Θυμούμενη αποσπάσματα από το ανθολόγιο, τα όμορφα λόγια του Λορέντζου Μαβίλη με κάνουν να αναπολώ εκείνες τις στιγμές.
“Πατρίδα, σαν τον ήλιο σου ήλιος αλλού δε λάμπει·
Πως εις το φως του λαχταρούν η θάλασσα κι οι κάμποι,
πως λουλουδίζουν τα βουνά, τα δάσ᾿, οι λαγκαδιές
στέρνοντάς του θυμίαμα μυριάδες μυρωδιές!”

Αριθμολογικά η ημέρα «χτυπά» στον παλμό του αριθμού 8!
Ο 8 είναι ένας αριθμός πολύ πνευματικός, της αναγέννησης, της ανανέωσης , της αρχής εκ νέου εφόσον έχουμε μπορέσει να ολοκληρώσουμε τις αξίες του 7.

Συμβολίζει τους μελλοντικούς καιρούς αλλά και το άπειρο που ακόμα είναι όρθιο και «πρέπει» να βρει την θέση του (∞ ).


Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η σημερινή ημέρα , βάσει του αριθμού αυτού είναι η έκφραση του ανθρώπου που προχωρά στην κατασκευή της ζωής του και πρέπει να σκέφτεται τις υλικές αξίες. Οπότε η μέρα, μας δίνει την ώθηση να σκεφτούμε την επιτυχία και την εξουσία μας πάνω στην ύλη!
Η ενέργεια του αριθμού 53 μας οδηγεί στον να «προφυλλαχθούμε» από τους κινδύνους και να φανούμε γενναίοι.. Κάτι το οποίο ταιριάζει άψοβα με την εθνική μας επέτειο.
Από την άλλη οι συνδυασμοί των αριθμών φέρνουν ξαφνικά γεγονότα στην καθημερινότητα μας, και θα χρειαστεί να εφοδιαστούμε με θάρρος και διορατικότητα. Οφείλουμε σε ότι μας ενοχλεί να λειτουργήσουμε επιθετικά και να αναλάβουμε πρωτοβουλία. Η λογική καλό θα είναι να ελέγχει τα συναισθήματα μας για να μπορούμε να έχουμε σωστή δράση.

2810a
Οι προκλήσεις θα εμφανίζονται απρόσμενα και η δύναμη , το θάρρος αλλά και η καρτερικότητα είναι σημαντικά χαρίσματα που δεν πρέπει να λείπουν από εμάς.
Με αυτόν τον τρόπο θα ξεπεραστούν τα προβλήματα και θα καταφέρουμε να διατηρήσουμε την θέση μας.
Ο 28 από την πλευρά του , ίσως να μας κάνει πιο ανταγωνιστικούς. Αν προχωρήσουμε φυσικά με προσοχή, σε θέματα που αφορούν τα οικονομικά μας , θα βγούμε κερδισμένοι!
Η μέρα μπορεί να χαρακτηριστεί από επίτευξη στόχων, τόλμη , θάρρος, επιτυχία μέσα από αγώνα!
Είναι υπέροχος αυτός ο συσχετισμός με τον τότε ΑΓΩΝΑ που έδωσαν οι συμπατριώτες μας το 1940. Ίσως τώρα το 2013 δεν είμαστε σε πόλεμο με την κλασσική έννοια αλλά, οφείλουμε να κερδίσουμε μια μάχη, πιο «εσωτερική», και οι ενέργειες των αριθμών σήμερα μας ωθούν προς αυτό!
Λίγα λόγια για το Έπος του 40:
Ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος του 1940-41 (στην Ελλάδα αναφέρεται και ως Πόλεμος του 40 ή Έπος του 40) ήταν η πολεμική σύγκρουση μεταξύ Ελλάδας και συνασπισμού Ιταλίας και Αλβανίας, η οποία διήρκεσε από τις 28 Οκτωβρίου 1940 μέχρι τις 31 Μαΐου 1941, όταν και ολοκληρώθηκε η κατάληψη της χώρας. Επίσημη έναρξη του Πολέμου θεωρείται η «επίδοση του τελεσιγράφου», ενώ μετά τις 6 Απριλίου 1941, με την Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα, όπου η Ελλάδα κλήθηκε να αντιμετωπίσει τέσσερις εισβολείς, συνεχίστηκε ως Ελληνο-ϊταλο-γερμανικός πόλεμος, ή ορθότερα επί της ουσίας Ελληνο-Ιταλο-αλβανο-γερμανο-βουλγαρικός πόλεμος.
Ο πόλεμος αυτός ήταν προϊόν της επεκτατικής πολιτικής του φασιστικού καθεστώτος του Μπενίτο Μουσολίνι που είχε εγκαθιδρύσει στην Ιταλία και που άρχισε να εκδηλώνεται με την έναρξη του Β’ Π.Π. και ειδικότερα μετά τη συνομολόγηση του Χαλύβδινου Συμφώνου. Στα μέσα του 1940, ο Μπενίτο Μουσολίνι, έχοντας ως πρότυπο τις κατακτήσεις του Αδόλφου Χίτλερ, θέλησε να αποδείξει στους Γερμανούς συμμάχους του Άξονα ότι μπορεί και ο ίδιος να οδηγήσει την Ιταλία σε ανάλογες στρατιωτικές επιτυχίες. Η Ιταλία είχε ήδη κατακτήσει την Αλβανία από την άνοιξη του 1939, καθώς και πολλές βρετανικές βάσεις στην Αφρική, όπως τη Σομαλιλάνδη, το καλοκαίρι του 1940, αλλά αυτές δεν ήταν επιτυχίες ανάλογες αυτών της ναζιστικής Γερμανίας.

2810c

 

Ταυτόχρονα ο Μουσολίνι επιθυμούσε να ισχυροποιήσει τα συμφέροντα της Ιταλίας στα Βαλκάνια, που ένοιωθε ότι απειλούνταν από τη γερμανική πολιτική από την στιγμή που η Ρουμανία είχε δεχθεί την γερμανική προστασία για τα πετρελαϊκά της κοιτάσματα.
Τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Οκτωβρίου του 1940, ο Ιταλός Πρέσβης στην Αθήνα, Εμανουέλε Γκράτσι επέδωσε ιδιόχειρα στον Έλληνα δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά, στην οικία του δεύτερου, στην Κηφισιά, τελεσίγραφο, με το οποίο απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο, προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία του Ελληνικού Βασιλείου, (λιμένες, αεροδρόμια κλπ.), για τις ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων διευκολύνσεών του για τη μετέπειτα προώθησή του στην Αφρική. Μετά την άρνηση του δικτάτορα (το γνωστό «όχι»), ιταλικές στρατιωτικές δυνάμεις άρχισαν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις εισβολής στην Ελλάδα.
Ο Ελληνικός Στρατός αντεπιτέθηκε και ανάγκασε τον ιταλικό σε υποχώρηση και μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου, σχεδόν το ένα τέταρτο του εδάφους της Αλβανίας είχε καταληφθεί από τους Έλληνες. Η αντεπίθεση των Ιταλών, το Μάρτιο του 1941, απέτυχε, με κέρδος μόνο μικρές εδαφικές εκτάσεις στην περιοχή της Χειμάρρας . Τις πρώτες μέρες του Απριλίου, με την έναρξη της γερμανικής επίθεσης, οι Ιταλοί ξεκίνησαν και αυτοί νέα αντεπίθεση. Από τις 12 Απριλίου, ο Ελληνικός Στρατός άρχισε να υποχωρεί από την Αλβανία, για να μην περικυκλωθεί από τους προελαύνοντες Γερμανούς. Ακολούθησε η συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς, στις 20 Απριλίου και με τους Ιταλούς, τρεις μέρες αργότερα, οι οποίες περαίωσαν τυπικά τον ελληνοϊταλικόγερμανικό πόλεμο.
Η απόκρουση της ιταλικής εισβολής αποτέλεσε την πρώτη νίκη των Συμμάχων κατά των δυνάμεων του Άξονα στη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και ανύψωσε το ηθικό των λαών στη σκλαβωμένη Ευρώπη. Πολλοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι η νίκη των Ελλήνων επηρέασε την έκβαση ολόκληρου του πολέμου, καθώς υποχρέωσε τους Γερμανούς να αναβάλουν την επίθεση κατά της Σοβιετικής Ένωσης, προκειμένου να βοηθήσουν τους συμμάχους τους Ιταλούς που έχαναν τον πόλεμο με την Ελλάδα. Η καθυστερημένη επίθεση τον Ιούνιο του 1941, ενέπλεξε τις γερμανικές δυνάμεις στις σκληρές συνθήκες του ρωσικού χειμώνα, με αποτέλεσμα την ήττα τους στη διάρκεια της Μάχης της Μόσχας.

Πηγή : ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ